بسترمن صدف خالی یک تنهاییست
و تو
چون مروارید
گردن آویز کسان دگری!
دست من پر ز نیازو همه مهر
دست تو
سرد و فقط تو خالیست
تو بدان که هنوزم که هنوز
در این خانه به رویت باز است
قلب من با دل تو
قربتش طولانیست
ولی افسوس دلت با من نیست!!!!