بیا لیلا تو مرهم باش که من هم زخم دل دارم

تو میدانی به چشمانت که حق آب و گل دارم

 

دو چشمانم پر از اشک است بیا خوابم نمیگیرد

نباشی لیلی ام هر شب دلم صد بار می میرد

 

سحرگاهان نمازم را به درگاه تو می خوانم

ز یاد لیلی ام رفتم کجاست آرامش جانم

 

هنوز آغوش من لیلا به رویت باز میباشد

به وقت پیری حتی هم ....ت یاورت باشد

 

من و کارون این سرما تک و تنها و شبگردی

دو چشمانم به در مانده است که لیلا زود برگردی