دار و ندار من تویی لیلای بی همتای من

در آرزوی دیدنت لحظه شمارم جان من

 

تو پاره جانم شدی هستی و همراهم شدی

لیلا تو هر دم با منی من ماه و تو ناهید من

 

با دیدن عکس رخت هر صبح بینا میشوم

چشمان زیبای تو شد لیلا زیارتگاه من

 

پاک و زلالی همچو آب قلب تو چون یاقوت ناب

گردم به دور کعبه ات لیلای خوش سیمای من

 

گر جان من را خواستی لیلا فدایت میکنم

افسوس رفتی و شدی کهنه غم فردای من.