کجایی لیلی خوبم که بی تو غرق غمهایم

در این شهر پر آشوبم ولی تنهای تنهایم

به دل گفتم اگر رفتی فراموشت کنم اما

بیا بنگر که بی لیلا ندارد روز شبهایم

به هر دم بازدم هرآن تویی همراه من لیلا

ا گر راهی شوم بی تو الهی بشکند پایم

همه گلهای نرگس را به زیبایی اگر چینی

نباشد نرگسی همچون دو چشم مست لیلایم

دل لیلای من برده رقیب من ولی افسوس

نمیداند که او 20 سال همه دین است و دنیایم

دو چشمم کاسه خون شد زبس خیره به در مانده

بیا لیلا که برگردد بسویم نور چشمهایم

 

اگر ترکم کنی جانا سراغت از کجا گیرم

دل بی تاب میخواهد زمن لیلا شیم

عزای رفتن لیلا بگیری تا ابد ای دل

که رنگ غم گرفته باز همه شعر و غزلهایم