سزا یا جزا !!!!...........

 

امشب باز هم این شعر به داد دلم رسید!!!!

 

به عشقی من گرفتارم که تنهایی سزایش شد
پس از لیلای زیبایم غم و غصه بهایش شد

 در این شبهای طولانی هوا پردرد و بارانی است
بیا بشنو سکوت دل " نرو لیلا" صدایش شد

 زمستان در دلم جاریست شب سردش چه طولانی است
پس از 20 سال با لیلا همه جانم فدایش شد

 تو بودی مونس این دل در این 20 سال طوفانی
میان گلرخان یارب فقط لیلا خدایش شد

 دعا کردم به درگاهش اجابت کرد که لیلایم
عروسم گشت و دیگربار جدایی هم جزایش شد

/ 2 نظر / 21 بازدید
فاطمه و مهسا از وبلاگ "یادگار شیرین"

امید وارم بهش برسی.

vague

سلام، مثل بقیه ی اشعارت زیبا دلنشین و غم انگیز...