امید در نومیدی!!!!!!

دلم سرشار لیلایم وجودم پر ز چشمانش


نمی آید دگر ای دل رها کن باز دامانش

اگر قلب و دل و جانم برایش می تپد هر دم


دلیلش مهربان لیلاست که هستم باز خواهانش

دلا دیگر مشو غمگین که لیلایت برفت از دست


دعا کن که نبینی باز ، دوباره اشک چشمانش

اگر چرخ فلک گیرد به بازی قلب لیلایم


بقرآن تا قیامت هم بگیرد آه دامانش

اگر قسمت شود روزی که لیلا نزد من آید


دلم را میکنم فرشی کنم جان را بقربانش

/ 5 نظر / 17 بازدید
آرزو

همچون قطره ای بر نیلوفر شبنمی افتاده به چنگ شب حیات آرام و بی نشان در آرزوی سرزدن آفتاب مرگ نشسته ام وچشم های خاموشم را به لبهای کبود مشرق دوخته ام پرستوهای بی بهار من قاصدک های آواره در باد،بازگردید. دکتر شریعتی

اسم من لیلاست... حس خوبی داشت خوندن این شعر...

لیلا

اسم من لیلاست... حس خوبی داشت خوندن این شعر...

سلام دوست خوبم پی امتون رو خوندم من بیشتر فیسبوک هستم تا ایمیل.. هستید اونجا؟

roz naz

دهان تنهاییم " آب " می افتد برای یک لحظه بودنت....