یلدای بی لیلا

لیلای همیشه لیلای من!

یلدای دیگر آمد و باز نیامدی! بیست سال است که بر روی چهارپایه سرنوشت ایستاده ام که شاید بیایی!!

مگر نمیدانی طناب دار خاطراتت بدجور گردن دلم را می آزارد!؟؟

بعد از بیست سال آمدی......

ولی بجای اینکه طناب را از گردن دلم باز کنی! برای دومین بار!!!!باز رفتی.....

رفتی و رفتنت چهارپایه سرنوشت را از زیر پای دلم کشید!!!!

حالا من ماندم وطناب دار و خاطراتت .....

با لاشه ای نیمه جان! و آویزان!!!!

که با هر نسیمی به این طرف و آنطرف میرود!!

و کرکس بیماری!! بالای چوبه دار منتظر نشسته تا.....

لاشه ی بیجانم را ...................

کجایی لیلای تا ابد لیلای من؟

کجایی؟

ولی این را بدان:

تا رمقی در بدن هست...

آنقدر نام زیبایت را با صدای بلند فریاد میزنم تا.....

یکبار دیگر همچون گذشته....

بگویی:

جانم!! عزیزم!!....

همین دو واژه برایم کافیست تا آسوده خاطر نفسهای آخر را بکشم!!!

و با تو وداع کنم..............

 

بیست سالی است که از شادی این دل خبری نیست که نیست

از عهد و وفاداری لیلا چه بگویم،گله ای نیست که نیست

همچو فرهاد زدم تیشه به کوه ، تا بکشم نقش دلم

لیلای منم رفت پی خسرو واز اواثری نیست که نیست

رخت بر بسته از این خانه خوشی وهمه جا تاریک است

افسوس که یلدای مرا بی لیلایم سحری نیست که نیست

یکسال دگر با غم و اندوه گذشت لیلی من باز نیامد

ای وای که لیلای من از قول وقرارش خبری نیست که نیست

از سردی دستان تو وعمق نگاهت گله ها هست ولیکن

آن لیلی که یکباره رها کرده مرا، لیلی من نیست که نیست

با آمدنش جان ودلم گشت جوان و ولی افسوس نفهمید

بارفتن او تاری زموهای سرم را سیهی نیست که نیست.

/ 16 نظر / 16 بازدید
نمایش نظرات قبلی
...

من ، رسما و شرعا و قانونا ازدواج کرده ام و متعلق به شوهرم هستم ! به صلاحته که از فکر و خیال من بیای بیرون ! چون راهی غیر از این نداری !

...

خودتو فریب نده ! خیلی خوب میدونی که : من کی ام ! اگه همه ی موجودات سیاره زمین ، از بین برن و فقط من و تو باقی بمونیم ، باز هم من نمیخوامت ! نعوذبالله ، اگه خدا هم بشی ، من میشم کافر ! و باز هم نمیخوامت ! می بینی ، هیچ راهی نداری بجز اینکه منو از صفحه ی ذهنت پاک کنی ، برای همیشه !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

...

ﺑﺎ ﺑﻌﻀﯽ ﻫﺎ ﺑﺎﯾﺪ با سکوت ، به یک لبخند ، به یک نگاه رسید ! ﺭﻫﺎﯾﺸﺎﻥ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺑﺎ ﺍﻃﻤﯿﻨﺎﻥ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﻃﺒﯿﻌﺖ ﺳﭙﺮﺩﺷﺎﻥ ! ﻃﺒﯿﻌﺘﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ : ﻫﺮ ﺣﻀﻮﺭﯼ ، ﺳﺎﯾﻪ ﺍﯼ ! ﻫﺮ ﺻﺪﺍﯾﯽ ، ﭘﮋﻭﺍﮐﯽ ! ﻫﺮ ﺯﻫﺮﯼ ، ﭘﺎﺩﺯﻫﺮﯼ ! ﻭ ﻫﺮ ﻋﻤﻠﯽ را ، عکس العملیست ! ﺑﺎﯾﺪ ﺁﺭﺍﻡ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺍﯾﻤﺎﻥ ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ : ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺩﺭ ﺩﻧﯿﺎ ، ﺑﯽ ﺣﺴﺎﺏ ﻧﯿﺴﺖ !!!!!!!!!!!!!

...

ﺻﺪﺍ ﻧﻤﯽ‌‌ﺁﻣﺪ ، ﺭﺍﻩ تو ﮔﻢ شده ﺑﻮﺩ ! ﻓﺎﻧﻮﺱ ﺭﺍﻩ تو ، ﺍﺳﯿﺮ ﺍﺑﺮ ﻭ ﺑﺎﺭﺍﻥ چشمهایت ﺑﻮﺩ ! بودنم ﺭﺍ ﮔﻢ ﮐﺮﺩﻩ بودی ! دلت ﺑﻪ ﮐﺪﺍﻡ ﺑﯿﺮﺍﻫﻪ ﺧﻮﺵ ﺑﻮﺩ؟ که رفتنم ﺭﺍ ، ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﯽ ﺯﻭﺩﻫﻨﮕﺎﻡ می دانستی ؟ سرت ، ﻣﺴﺖ ﺍﺯ ﮐﺪﺍﻡ ﺑﺎﺩﻩ ﯼ ﺍﻧﮕﻮﺭ ﺑﻮﺩ ، ﮐﻪ چشمهایت اینچنین ﺁﺭﺍﻡ ، رفتنم ﺭﺍ ﻧﻈﺎﺭﻩ ﻣﯽ‌‌ﮐﺮﺩ ؟ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ‌‌ﺩﯾﺪ پاهایم ﺑﺮﺍﯼ ﺭﻓﺘﻦ ، ﭼﻪ ﻣﺼﻤﻢ ﺑﻮﺩ! ﺑﺎﯾﺪ دستهایم ﺭﺍ می گرفتی ! ﺑﺎﯾﺪ ﮐﻪ ﻓﺮﯾﺎﺩ می زدی احساست ﺭﺍ ! منی ﮐﻪ ﺑﻬﺎﻧﻪ‌ﯼ بودنم ، ﺑﻪ ﮐﻼ‌ﻣﯽ ﺑﻨﺪ ﺑﻮﺩ ! ﺣﺎﻻ‌ ﮐﻪ رفته ام ... ﺣﺎﻻ‌ ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﺁﯾﻨﻪ‌ﻫﺎ ﺭﺍ شکسته ای ... با خودم می گویم : ﺷﺎﯾﺪ بیچاره ، ﺯﻧﺪﺍﻧﯽ ﺁﻥ‌ ﻏﺮﻭﺭ ﻟﻌﻨﺘﯽ‌ﺍﺵ ﺑﻮﺩ !!!!!!!!!!!!!!!!!!! لیلا

پریچهر

عشق میان ما آدم ها غیر ازین هم نیست

...

ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎ ، ﺣﺲ ِ ﺳُﺴﺘﯽ ِ ﺑﺮﮒ ﻫﺎﯼ ﭘﺎﯾﯿﺰﯼ ﺭﺍ ، ﺧﻮﺏ درک ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ! ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺎﻧﺪﻥ ، ﮐﻨﺎﺭ ﺗﮑﯿﻪ ﮔﺎﻫﯽ ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﺧﺸﮑﯽ ﺍﺵ ﺳﻬﻢ ﻣﺎﺳﺖ ، ﻗﻮﯼ ﺑﻮﺩﻥ ﺑﯽ ﻓﺎﯾﺪﻩ ﺍﺳﺖ !!!!!!!!!!!!!! لیلا

لیلای...

یلدا یعنی تمام شبهایی که صدای تو در دستهایم نمی پیچد درودها بر قلم توانایت[گل]

...

ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺻﻠﻬﺎﯼ ﺣﻘﻮﻕ ﺑﺸﺮ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻧﺪﻡ ! ﻭ ﺟﺎﯼ ﯾﮏ ﺍﺻﻞ ﺭﺍ ﺧﺎﻟﯽ ﯾﺎﻓﺘﻢ ! ﻭ ﺍﺻﻞ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺍﻓﺰﻭﺩﻡ ! ﺍﺻﻞ ﺳﯽ ﻭ ﯾﮑﻢ : " ﻫﺮﺍﻧﺴﺎﻧﯽ ﺣﻖ ﺩﺍﺭﺩ ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ، ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ" ! (پابلو ﻧﺮﻭﺩﺍ )

فرشته

از سردی دستان تو وعمق نگاهت گله ها هست[ناراحت]

...

هر چه آمد به سرم ... باز گفتم : "گذرد" !!!! وای از این عمر ، که با "می گذرد" ، می گذرد !!!!!!!!!!!!!!